Kukbuk
Kukbuk
podjadanie, lody

Słodkie kłamstwa

Dodaj do 'Przeczytaj później'

Jak mamią nas specjaliści od marketingu i nasze własne mózgi.

Tekst: Magda Malicka

Opublikowano: 26 Marca 2019
Ten artykuł przeczytasz w mniej niż 3 minuty!

Potrafią zjeść 12 pączków naraz i całymi dniami marzyć o batonach czekoladowych. Czasem miewają też wrażenie, że pizza do nich… mówi. Sami przyznają, że to jedzenie kontroluje ich, a nie oni je. 

słodycze, lody

Jacob, Maria i Rosalita to bohaterowie książki „Koniec z przejadaniem się. Jak przemysł spożywczy manipuluje naszym apetytem?”. Lekarz medycyny David A. Kessler kreśli w niej zatrważający obraz współczesnej Ameryki. Według przytaczanych przez niego danych wielu jej mieszkańców cierpi na obsesję na punkcie jedzenia. Myślą o nim bez przerwy i konsumują długo po tym, kiedy poczują sytość. Dlaczego tak się dzieje?

W poszukiwaniu odpowiedzi na to pytanie autor zgłębia problem u źródła – przeprowadza rozmowy z ludźmi dotkniętymi problemem przejadania się, wypytuje ich o zwyczaje, uczucia i sposoby radzenia sobie z sytuacją. Sięga też po liczne badania i pyta o zdanie autorytety – od psychologów, przez lekarzy, po specjalistów od uzależnień i rekiny branży spożywczej. 

Na podstawie tych wszystkich informacji dochodzi do wniosku, że główna przyczyna tego złożonego problemu tkwi… w ludzkich mózgach.

A konkretnie w ośrodku przyjemności, gdzie znajduje się układ nagrody.

„Układ nagrody jest kluczowy dla przeżycia, ponieważ zachęca nas do dążenia do przyjemności, takiej jak seks czy jedzenie. W grę wchodzą potężne biologiczne siły, które sprawiają, że chcemy czegoś na tyle, aby do tego zmierzać, a po uzyskaniu tego przez chwilę czujemy się lepiej. Przewidywanie nagrody motywuje do działania”, pisze Kessler.

Kiedy jemy pyszny posiłek, nasz mózg czuje się jak „na haju”, a nas zalewa fala przyjemnych uczuć. Dążymy do tego, by takich pysznych posiłków jeść więcej i więcej.

Co to oznacza w praktyce? Że kiedy jemy pyszny posiłek, nasz mózg czuje się jak „na haju”, a nas zalewa fala przyjemnych uczuć. W efekcie dążymy do tego, by takich pysznych posiłków jeść więcej i więcej. A jedzenie staje się nie tylko sposobem na zaspokojenie głodu, ale też nagrodą i pocieszaczem. 

Ponieważ najwięcej „szczęścia” dostarczają naszym mózgom posiłki złożone przede wszystkim z węglowodanów prostych, cukru i tłuszczu, to właśnie takich pożądamy najbardziej. Sprytnie wykorzystuje to branża spożywcza. Autor demaskuje triki stosowane przez producentów niezdrowego jedzenia – od komponowania składów tak, by produkt był jak najbardziej uzależniający, aż po przemyślane strategie marketingowe. 

słodkie lukrecje, cukeirki

fot, Sheri Silver / Unsplash.com

Ta wiedza sama w sobie stanowi już wielką pomoc dla tych, którzy chcą odzyskać kontrolę nad jedzeniem. Dodatkowo autor podsuwa czytelnikom szereg sposobów ułatwiających zmianę nawyków żywieniowych. I nie chodzi tu o dietę, jadłospisy czy liczenie kalorii. David A. Kessler proponuje system pracy nad przekonaniami i emocjami, które kierują nami przy podejmowaniu wyborów żywieniowych.

I jeśli myślicie, że problem przejadania się dotyczy tylko Stanów Zjednoczonych – jesteście w błędzie. Autor przytacza dane świadczące o tym, że na Starym Kontynencie trwa już proces „amerykanizacji jedzenia”. Europejczycy odchodzą od regularnych posiłków, częściej sięgają po fast food, jedzą bez planu to, co wpadnie im w ręce. 

Książka Kesslera zatem powinna być lekturą obowiązkową dla nas wszystkich. Bo wszyscy jesteśmy bezustannie kuszeni przez specjalistów od marketingu, witryny cukierni, a przede wszystkim – przez nasze własne mózgi. 

W zawsze głodnym KUKBUK-u mamy niepohamowany apetyt na życie. Codziennie mieszamy w redakcyjnych garnkach. Kroimy teksty, sklejamy apetyczne wątki. Zanurzamy się w kulturze i smakujemy codzienność. Przysiądźcie się do wspólnego stołu i poczujcie, że w kolektywie siła!

Koszyk

suma:
NaN zł
Przejdź do koszyka